Gehoorproblemen

Plotselinge doofheid

Wat is plotselinge doofheid?

Bij plotselinge doofheid verslechtert het gehoor in korte tijd. Het ontstaat meestal binnen enkele seconden tot minuten. Het geluid klinkt ineens doffer, blikkerig of voorzien van een echo. Soms hoort het oor helemaal niets meer. Meestal treedt het gehoorverlies aan één oor op; zeer zelden ontstaat het bij beide oren. Als het gehoorverlies aan één oor optreedt, verdwijnt bovendien het vermogen om richting te horen.

Oorzaak

Er zijn enkele theorieën over de oorzaak van plotselinge doofheid. Men vermoedt dat het om een storing in de doorbloeding van het binnenoor gaat. Daarom wordt de aandoening ook wel een ‘oorinfarct’ genoemd. Een andere mogelijke oorzaak kan zijn: een ontsteking of virus, zoals een middenoorontsteking. Het weefsel kan dan opzwellen en zo het gehoor blokkeren, maar dit is geen plotsdoofheid.

Het oor vangt geluidstrillingen op en zet de trillingen om in een elektrisch signaal. In de hersenen worden deze signalen weer verwerkt. Als in de omzetting van de geluidstrilling in een elektrisch signaal door het binnenoor of in de overdracht van dit elektrische signaal door de gehoorzenuw een stoornis optreedt, dan spreekt men van plotselinge doofheid.

De ernst van plotselinge doofheid is verschillend en het geneesmiddel hiervoor is nog steeds niet te vinden, aangezien de oorzaak nog niet bekend is.

De KNO-arts zal onderzoek moeten uitvoeren om de mogelijke oorzaak te vinden. Dit onderzoek bestaat meestal uit gehooronderzoek, bloedonderzoek en een MRI-scan van het gehoororgaan en gehoorzenuw. De oorzaak blijft helaas vaak onbekend. De meeste patiënten met plotselinge doofheid blijken verder kerngezond te zijn.

Behandeling

Bij het behandelen speelt tijd een belangrijke rol: hoe eerder de therapie begint, des te beter de prognose. De doofheid kan het beste behandeld worden door een KNO-arts binnen de eerste 24 uur na het optreden.

Als er voor de plotselinge doofheid een oorzaak wordt gevonden, dan wordt de behandeling veelal daarop gericht. Als er géén oorzaak is gevonden dan kunnen ontstekingsremmende geneesmiddelen het spontane herstel van het gehoor in sommige gevallen positief beïnvloeden.

Als het gehoorverlies langer dan 10 tot 14 dagen heeft bestaan, is het volgens de huidige inzichten niet meer zinvol om medicijnen te geven en moet het spontane herstel worden afgewacht.

Het plotselinge verlies van het gehoor aan één of beide zijden heeft vaak vergaande gevolgen voor een patiënt, zowel in het dagelijks functioneren als emotioneel. Het is daarom van belang dat er een goede begeleiding en revalidatie plaatsvindt.